کاش می شدقلب ها آباد بود!

کینه و غم ها به دست باد بود!

کاش می شد دل فراموشی نداشت!

نم نم بـــــــــــاران هم آغوشی نداشت!

کاش می شد کاش های زندگــــــــــــــی!

گم شوند پشت نقـــاب بندگـــــــــــــــــــــی!

کاش می شد کاش ها مهمان شوند!

در میان غصه ها پنهــــــــــان شوند!

کاش می شد آسمان غمگیــــــــــن نبود!

رد پای مرگ و کیـــــــــــــن رنگین نبود!

کاش می شد روی خط زندگــــــــــــــــــــی!

با تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو باشم

 تا نهایت سادگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی